Korona zwana sandomierską została odnaleziona w 1910 roku w ogrodzie przy dawnym klasztorze Panien Benedyktynek w Sandomierzu. Pod korzeniami starej lipy odkryto hełm z trójkątną zasłoną ochronną, a w nim cztery części korony wraz ze szpilami. Nieopodal natrafiono na dwa groty oszczepów. W chwili odnalezienia skarbu Polska była pod zaborami, dlatego o odkryciu wiedziało tylko nieliczne grono wyższych dostojników kościelnych z biskupem Marianem Józefem Ryxem. Korona przez pewien czas była przechowywana w domu sióstr Chodakowskich, córek słynnego sandomierskiego lekarza Leona. W 1911 r. korona, hełm i groty oszczepów – w tajemnicy przed zaborcami – zostały przewiezione do Skarbca Katedry Wawelskiej. Do dzisiaj przechowywane są w Muzeum Katedralnym imienia Jana Pawła II na Wawelu w Krakowie.
