Dwie heliografiki Karola Hillera (1891–1939) dołączyły do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. Prace udało się zakupić dzięki programowi Kolekcje Sztuki Współczesnej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
„Kompozycja heliograficzna (XXVII)” oraz „Kompozycja heliograficzna (XLII)” to kolejne dzieła sztuki, które udało się pozyskać do zbiorów Muzeum w mijającym, 2025 roku.
Zakupione heliografiki reprezentują międzywojenną awangardę i pochodzą z lat XX wieku. Są doskonałym uzupełnieniem kolekcji prac artysty będących już w posiadaniu MNW: ośmiu heliografik, trzech obrazów namalowanych temperą, drzeworytu oraz teki – książki z ekslibrysami.
Heliografiki to dzieła wykonane w autorskiej technice Hillera, wynalezionej pod koniec lat 20. XX wieku, sytuującej się na pograniczu grafiki, malarstwa i fotografii. Heliografiki powstawały na płycie celuloidowej, po której artysta malował białą temperą. Sam obraz powstawał w procesie naświetlania na papierze fotograficznym. Heliografiki opierały się na popularnych w latach międzywojennych eksperymentach bezkamerowych na papierze światłoczułym. Hiller opisał swoje
artystyczne poszukiwania we wrześniu 1934 roku w artykule „Heliografika jako nowy rodzaj techniki graficznej” w redagowanym przez siebie czasopiśmie „Forma”.
Hiller tworzył prace w swojej autorskiej technice przez ponad dekadę. Powstałe wówczas dzieła różnią się od siebie formalnie: artysta tworzył prace abstrakcyjne, geometryczne, konstruktywistyczne, po dzieła bardziej figuratywne, biologiczne i surrealizujące. W kompozycjach, które pozyskało MNW, pojawiają się aluzyjne, bezprzedmiotowe formy, które mają swoje źródło w konstruktywizmie, puryzmie i abstrakcji biologicznej.
MNW wykorzystało wyjątkową szansę na pozyskanie heliografik Karola Hillera – prace artysty sporadycznie pojawiają się na rynku. Zakupiono prace „Kompozycja heliograficzna (XXVII)” z 1938 roku oraz „Kompozycja heliograficzna (XLII)” z ok. 1932–1934. Zakup wpisuje się też w tendencje związane z dowartościowaniem nienormatywnych i innych niż tradycyjne technik artystycznych.
To kolejny w ostatnich miesiącach zakup dzieł do zbiorów sztuki współczesnej Muzeum. Wcześniej Muzeum pozyskało fotografie Bogdana Konopki i Evy Rubinstein, rzeźbę Aliny Szapocznikow oraz przykłady polskiej ceramiki użytkowej z lat 50. i 60. XX wieku z kolekcji Beaty Bochińskiej.
Dodatkowe informacje o zakupie znajdują się na stronie internetowej Muzeum, będą też publikowane w serwisie Cyfrowe MNW.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
Dział Komunikacji i Marketingu
Muzeum Narodowe w Warszawie
