piątek, 29 sierpnia, 2025

Nagroda POLIN 2022: znamy finalistów konkursu

30 listopada po raz ósmy zostanie wręczona Nagroda POLIN przyznawana przez Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN osobom aktywnie działającym na rzecz ochrony pamięci o historii polskich Żydów. Spośród 117 aplikacji z całej Polski kapituła konkursu wyłoniła 6 finalistów. Ogłoszenie laureatki lub laureata Nagrody POLIN 2022 nastąpi podczas uroczystej ceremonii w Muzeum, która będzie transmitowana
w mediach społecznościowych instytucji. Pula nagród w konkursie wynosi ponad 70 tysięcy złotych.

W tegorocznym konkursie kapituła nagrodziła nominacją 6 zgłoszeń. Nominację do Nagrody POLIN 2022 otrzymali:

  • Katarzyna Łaziuk, Mińsk Mazowiecki
  • Sądecki Sztetl, Nowy Sącz
  • Izabela Sekulska, Mielec
  • Magdalena Smoczyńska, Rabka
  • Michał Szaflarski, Czarny Dunajec
  • Zespół Szkół w Krzepicach, Krzepice.

– Każdego roku kapituła konkursu staje przed bardzo trudnym wyborem finalistów. W tym roku otrzymaliśmy 117 zgłoszeń. W wielu miastach i miasteczkach zostały zorganizowane uroczystości związane z upamiętnieniem 80. rocznic likwidacji gett, którym towarzyszyło bardzo wiele nowych inicjatyw i projektów. W gronie nominowanych znaleźli się ludzie, którzy działają z potrzeby serca lub poczucia misji, wkładając w to mnóstwo energii i czasu. Obok osób prywatnych, do finału konkursu kapituła zakwalifikowała także dwie organizacje. To pokazuje, że współpraca w działaniach na rzecz zachowania dziedzictwa polskich Żydów i wspólne stawianie oporu wobec obojętności i zapomnienia przynosi efekty – mówi Radosław Wójcik, kierownik konkursu Nagroda POLIN 2022.

W trakcie finału konkursu Nagroda POLIN 2022, który odbędzie się w siedzibie i będzie transmitowany w mediach społecznościowych Muzeum POLIN – na Facebooku i YouTubie –  30 listopada o godzinie 19:00, poznamy laureatkę lub laureata konkursu oraz wyróżnionych.

Nagrody pieniężne ufundowali Tomek Ulatowski, Znamienity Darczyńca Muzeum POLIN, Wiktor Askanas i Ewa Masny-Askanas, Odette and Nimrod S. Ariav Foundation oraz anonimowy darczyńca.

Mecenasem konkursu Nagroda POLIN 2022 jest Jankilevitsch Foundation, współorganizatorem – Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce. Działanie realizowane jest w ramach projektu „Żydowskie Dziedzictwo Kulturowe” jest finansowane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię w ramach Funduszu EOG oraz przez budżet krajowy.


Finaliści konkursu Nagroda POLIN 2022

Katarzyna Łaziuk
fot. M.Starowieyska

Katarzyna Łaziuk działa na rzecz pamięci o wielokulturowej przeszłości Mińska Mazowieckiego. Jej społeczne aktywności obejmują edukację młodzieży, dorosłych i nauczycieli, animację życia lokalnego i utrwalanie materialnego dziedzictwa żydowskiego. Pielęgnuje kontakty z potomkami mińskich Żydów i przywraca ich lokalnej społeczności. Zbudowała wokół siebie grupę ludzi działających na rzecz pamięci o lokalnej historii. Jej działania wiążą się z organizacją dni pamięci, wyjazdów edukacyjnych, pobytów młodzieży izraelskiej w szkole, w której do niedawna pracowała. Sama bierze udział, ale i inspiruje innych do udziału w ogólnopolskich akcjach społecznych takich jak np. „Żonkile”. Włącza się w organizację międzynarodowych projektów.

Katarzyna Łaziuk jest również organizatorką seminariów dla nauczycieli, autorką programu wychowawczego opartego o idee antydyskryminacyjne, scenariuszy zajęć i materiałów edukacyjnych. Od 2015 roku w Mińsku Mazowieckim organizuje Dni Kultury Żydowskiej oraz upamiętnienia rocznic likwidacji getta mińskiego, w ramach których odbywają się obchody na cmentarzu żydowskim, koncerty, spacery historyczne, spektakle teatralne, spotkania z potomkami. W roku 80. rocznicy likwidacji getta organizowała dwudniowe obchody z udziałem potomków mińskich Żydów z kilku krajów Europy. Zawsze podkreśla, że wszelkie działania na rzecz pamięci o Żydach mińskich realizowane są dzięki współpracy i zaangażowaniu wielu społeczników mińskich.

Sądecki Sztetl
fot. Maciek Jaźwiecki

Sądecki Sztetl od 11 lat propaguje ideę dialogu polsko-żydowskiego i pamięci o ofiarach Holokaustu wśród mieszkańców Nowego Sącza oraz na Sądecczyźnie. Jest jedyną tego typu organizacją w regionie działającą na dużą skalę na rzecz budowy relacji polsko-żydowskich, upamiętnienia miejsc związanych z ludnością żydowską i rocznic oraz popularyzowania wiedzy o historii sądeckich Żydów. W swoich działaniach podejmuje współpracę ze środowiskami żydowskimi w kraju i za granicą, organizacjami pozarządowymi, lokalnymi ośrodkami kultury, parafiami i władzami samorządowymi. Prowadzi także działania edukacyjne i upamiętniające.

Działacze Sądeckiego Sztetla zajmują się zbieraniem relacji ocalonych z Holokaustu i utrzymują kontakty z ich potomkami rozsianymi po całym świecie. Członkowie Sztetla pomagają rodzinom odszukać informacje o krewnych w zachowanych archiwaliach, tworząc własne archiwum społeczne świadectw i pamiątek po ocalonych i ofiarach. Od kilku lat rejestrują wspomnienia starszych Sądeczan, szczególnie wojenne. Obecnie organizacja posiada największe archiwum historii mówionej w regionie. Członkowie Sądeckiego Sztetlu przyjmują także wycieczki zorganizowane i indywidualne z Izraela, oferując oprowadzanie po miejscach pamięci i pomoc organizacyjną.

W 2022 roku, wspólnie z Fundacją Rodziny Popielów Centrum i partnerami, Sądecki Sztetl zorganizował obchody 80. rocznicy likwidacji getta w Nowym Sączu. Punktem kulminacyjnym obchodów było otwarcie miejsca pamięci na terenie byłego getta w Nowym Sączu, co było owocem pracy w ramach projektu „Ludzie Nie Liczby”. Członkowie Sądeckiego Sztetlu odpowiadali w projekcie m.in. za przygotowania imiennej listy niemal 12 000 Ofiar Holokaustu z Sądecczyzny.

Izabela Sekulska
fot. Maciek Jaźwiecki

Izabela Sekulska przywraca pamięć o żydowskich mieszkańcach Mielca – miasta, w którym przed II wojną światową żyło 11 000 mieszkańców, a ponad połowę stanowili Żydzi. Działania w tym zakresie rozpoczęła w 2019 roku. Podejmuje je głównie w rodzinnym Mielcu, ale również Tarnowie, w którym mieszka, i okazjonalnie w innych miejscowościach Polski południowej. Jest założycielką grupy na Facebooku Mayn Shtetele Mielec. Prowadzi blog o tej samej nazwie, w którym opublikowała kilkadziesiąt tekstów o żydowskiej historii miasta i jego mieszkańcach.  Jak mówi: „Blog jest pomnikiem ku czci mieleckich Żydów budowanym ze słów”. Jest członkinią Komitetu Opieki nad Zabytkami Kultury Żydowskiej w Tarnowie, a także liderką ogólnopolskiej sieci Liderów i Liderek Dialogu przy Forum Dialogu.

Wspólnie ze społecznością skupioną wokół grupy Mayn Shtetele Mielec zajmuje się porządkowaniem cmentarzy i miejsc pamięci, organizuje uroczystości mające na celu upamiętnienie rocznic, takich jak spalenie mieleckiej synagogi czy deportacji mieleckich Żydów, przybliża mieszkańcom wiedzę o historii, religii i kulturze Żydów. Prowadzi poszukiwania archiwalne związane z mieleckimi  Żydami.  Efektem  poszukiwań jest opisanie losów osób spoczywających na jednym z mieleckich cmentarzy. W 2021 roku zaczęła tworzyć Mielecką Listę Ofiar Holokaustu. Działalność pozwoliła jej nawiązać kontakty z potomkami mieleckich Żydów, którzy włączają się w tworzenie  przestrzeni pamięci, jaką jest grupa Mayn Shtetele Mielec.

Magdalena Smoczyńska
fot. Maciek Jaźwiecki

Magdalena Smoczyńska, psycholożka i językoznawczyni, emerytowana profesorka Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także Instytutu Badań Edukacyjnych i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, od 5 lat prowadzi badania nad losami około setki dzieci ocalałych z Zagłady, które latem 1945 roku trafiły do dwóch żydowskich domów dziecka w Rabce i w Zakopanem.

Domy te, zorganizowane przez psycholożkę Lenę Kichler, musiały zostać zamknięte wskutek powtarzających się zbrojnych ataków  ze strony członków antysemickiego podziemia. Po zamknięciu domu rabczańskiego 30 dzieci przewieziono do Zakopanego, a po kilku miesiącach Lena Kichler potajemnie wywiozła cały zakopiański dom dziecka do Francji, skąd po 3 latach trafiły do Izraela.

Badania Magdaleny Smoczyńskiej obejmują kwerendy w licznych archiwach i bazach danych, próby dotarcia do żyjących podopiecznych Leny Kichler, obecnie w wieku 80-95 lat, wielokrotne pobyty w Izraelu, w Stanach Zjednoczonych i Francji. W efekcie tych działań badaczka dotarła już do ponad 40 takich osób, z którymi przeprowadziła rozmowy. Obecnie pracuje nad książką „Lena Kichler i jej Dzieci”.

Michał Szaflarski
fot. Maciek Jaźwiecki

Michał Szaflarski zaangażowany jest w działania mające na celu upamiętnienie Żydów z Czarnego Dunajca. Kilka lat temu rozpoczął akcję porządkowania tamtejszego cmentarza. W 2020 roku dołączył do projektu „Ludzie, Nie Liczby” prowadzonego przez Dariusza Popielę. W Czarnym Dunajcu stanął pomnik ofiar Zagłady z Czarnego Dunajca i okolic z tablicami zawierającymi nazwiska ofiar. Dziś miejsce to stanowi ważny punkt w pamięci rodzin i potomków ocalałych. Ogrodzony i uporządkowany cmentarz jest terenem, przy którym zatrzymują się wycieczki, a turyści mogą poznać tragiczną historię Żydów z Podhala.

Michał Szaflarski nawiązuje kontakty z potomkami Żydów zamieszkujących niegdyś region Czarnego Dunajca. W 2022 roku współorganizował obchody 80. rocznicy zagłady Żydów z Czarnego Dunajca i okolic z ich udziałem. Zajmuje się także zbieraniem i archiwizowaniem historii rodzin żydowskich z okolicy.

Zespół Szkół w Krzepicach
fot. Maciek Jaźwiecki

Zespół Szkół w Krzepicach w 2008 roku zainicjował projekt „Krzepice – dwie kultury-wspólna pamięć”, w ramach którego zaadoptował pochodzący z XVIII wieku cmentarz żydowski mieszczący się przy ulicy Nadrzecznej. To jedno z największych skupisk żeliwnych macew w Europie. Znajduje się na nim ok. 400 wyjątkowych żeliwnych nagrobków, które były odlewane w niedalekiej Kuźni Starej i są wyraźnym świadectwem świetności gminy żydowskiej w ówczesnych czasach. Od tamtej pory młodzież pod opieką Jolanty Drab, nauczycielki języka polskiego oraz innych pracowników szkoły, corocznie wykonuje prace porządkowe. Jolanta Drab wraz z innymi nauczycielami od lat inicjuje projekty edukacyjne dotyczące polsko-żydowskiej historii i żydowskich mieszkańców Krzepic, angażując przy tym władze lokalne i społeczność miasteczka. W ich ramach prowadzone są badania poszukiwawcze i inwentaryzacyjne, spacery historyczne, apele i upamiętnienia rocznic. Młodzież angażowana jest także do udziału w warsztatach historycznych i antydyskryminacyjnych prowadzonych przez organizacje pozarządowe. W czerwcu 2022 roku uczniowie Zespołu Szkół w Krzepicach działali na cmentarzu z wolontariuszami z amerykańskiej The Matzevah Foundation, z którą pracują już od 8 lat. Współpracowali również ze studentami z wydziału archeologicznego Staffordshire University, którzy badali teren, poszukując zbiorowej mogiły. Prawdopodobnie pochowano w niej ok. 50 żydowskich mężczyzn zamordowanych w czasie II wojny światowej.


Dotychczasowi laureaci konkursu Nagroda POLIN

Pierwszym laureatem nagrody został Tomasz Pietrasiewicz, twórca i dyrektor Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN” w Lublinie.

Kolejny laur trafił do Jacka Koszczana, założyciela i prezesa Stowarzyszenia Na Rzecz Ochrony Dziedzictwa Żydów Ziemi Dukielskiej – Sztetl Dukla.

Laureatką trzeciej edycji konkursu została Joanna Podolska, działająca na rzecz zachowania pamięci o historii łódzkiej społeczności żydowskiej, dyrektorka Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi. Wyróżnienia otrzymali: Dariusz Paczkowski z Żywca i Ireneusz Socha z Dębicy. Nagrodę Specjalną POLIN 2017 otrzymało Stowarzyszenie „Dzieci Holocaustu” w Polsce.

Laureatem Nagrody POLIN 2018 został Tomasz Wiśniewski, założyciel Społecznego Muzeum Żydów Białegostoku i regionu. Wyróżnienia otrzymali: Magdalena Lewkowicz i Dariusz Popiela. Nagrodę specjalną odebrali Bogdan Białek i Adam Bartosz.

W 2019 laur zwycięstwa w konkursie Nagroda POLIN przypadł Natalii Bartczak z Wińska (woj. dolnośląskie), która jest społeczną opiekunką cmentarza żydowskiego w Wińsku (woj. dolnośląskie). Kapituła przyznała również dwa wyróżnienia – Adamowi Musiałowi i Katarzynie Winiarskiej. Nagrodę Specjalną, przyznaną przez p.o. dyrektora Muzeum POLIN, otrzymała instytucja pozarządowa – Centrum Żydowskie w Oświęcimiu.

W 2020 roku laureatem konkursu został Paweł Kulig, który opiekuje się Nowym Cmentarzem Żydowskim w Łodzi, jest prezesem Stowarzyszenia Strażnicy Pamięci.

W ubiegłym roku kapituła konkursu nagrodziła Dariusza Popielę – sportowca, kajakarza, który przywraca pamięć o Żydach, autora projektu „Ludzie, nie liczby”, w ramach którego na cmentarzach, gdzie przeprowadzano projekt upamiętniane są z imienia i nazwiska ofiary Holocaustu.

Pełne biogramy nominowanych, regulamin konkursu, skład kapituły oraz sylwetki dotychczasowych laureatów znajdują się na stronie www.polin.pl/nagroda.

ŹródłoMuzeum POLIN

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Pod naszym patronatem

XI.Legenda STARa

11.LegendA STARa, to zlot pojazdów  zabytkowych organizowany przez Powiat ...

XIII Festiwal Blues pod Piecem

30 sierpnia 2025 r. o godz. 19.00 – Muzeum Przyrody i Techniki w Starachowicach...

Wyniki naboru do projektu “Projektowan...

Narodowe Centrum Kultury rozstrzygnęło nabór do programu szkoleniowego realizow...

Dofinansowanie z Muzeum Historii Polsk...

Muzeum Przyrody i Techniki w Starachowicach otrzymało kolejne dofinansowanie. M...

Pierwsze żniwa 1944. Maszyny z fabryki...

Muzeum Narodowe Rolnictwa w Szreniawie zaprasza: W sobotę, 26 lipca, proponu...