W tym roku poznamy pierwsze osoby, które dzięki swojej działalności na rzecz kultury i sztuki, otrzymają Nagrodę dla Liderek i Liderów Kultury – Nagrodę Teodory. Kandydatury należy nadsyłać w formie elektronicznego formularza do 16 marca.
Liderki i liderzy kultury to ludzie dostrzegający problemy i potencjały swoich społeczności. Nie ma znaczenia, czy dana osoba pracuje w dużym mieście, czy niewielkiej wsi, nie ma znaczenia pełniona funkcja i rozpoznawalność oferty. Liczą się prowadzone w obszarze kultury działania skrojone na miarę potrzeb lokalnej społeczności, działania identyfikujące i aktywizujące odbiorców.
Jury wyróżni trzy osoby, które otrzymają równorzędne nagrody – statuetkę i finansowe uznanie w wysokości 10 000 zł. Do Nagrody zainicjowanej i ufundowanej przez Samorząd Województwa Pomorskiego mogą zostać zgłoszone osoby fizyczne działające w obszarze kultury na terenie województwa pomorskiego w: instytucjach kultury, organizacjach pozarządowych, szkołach i uczelniach wyższych, organach administracji publicznej, mediach i innych podmiotach, w tym grupach nieformalnych, prowadzących działalność w zakresie kultury. Kandydatury mogą być zgłaszane zarówno przez samych kandydatów, przez członków Jury, jak i przez podmioty wymienione powyżej. Nagroda Teodory wręczona zostanie już w maju 2025 roku, w czasie Dnia Działających w Kulturze – pomorskiego święta kultury organizowanym przez Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku.
Regulamin Pomorskiej Nagrody dla Liderek i Liderów Kultury – Nagrody Teodory oraz informacja o przetwarzaniu danych osobowych znajdują się na stronie Nadbałtyckiego Centrum Kultury w Gdańsku. W przypadku pytań należy wysłać je na adres: pracownia.kultury@nck.org.pl.
Patronka nagrody Teodora Gulgowska (1860-1951) była liderką wyprzedzającą swój czas. Na wskroś współczesny, świeży i twórczy charakter jej pracy sprawia, że Teodora wciąż inspiruje. Zauroczona lokalnym rzemiosłem Wdzydz zasadniczo wpłynęła na jego rozwój. Dzięki działalności zainicjowanej przez małżeństwo Teodory i Izydora Gulgowskich, a po śmierci męża kontynuowanej przez Teodorę, podniósł się status ekonomiczny lokalnej społeczności, a same Wdzydze zaczęły tętnić życiem. Małżonkowie otworzyli tu również skansen nazwany później ich imieniem.
Dorota Patzer
