Indywidualna wystawa Agaty Agatowskiej, przygotowana w ramach Nagrody Dyrektora Muzeum Historycznego przyznanej podczas 5. Bielskiego Festiwalu Sztuk Wizualnych 2022. Na ekspozycję składają się trzy, uzupełniające się wzajemnie, cykle prac: Fashion (Moda), Machines (Maszyny), Exo-Material (Poza-Materialny), których motywem przewodnim jest podjęty przez autorkę dyskurs z materią i fizycznością rzeźby. Prezentowane prace pochodzą z lat 2008–2022.
Przy użyciu tradycyjnych ujęć rzeźbiarskich, takich jak głowa, tors, postać, Agata Agatowska nieustannie eksperymentuje z formą, tym samym poszerzając ją o nowoczesne elementy. Artystka w swoich pracach balansuje na granicy realizmu i fantazji, sztuki figuratywnej i abstrakcji, tradycji i współczesności, tworzy swoiste „kolaże rzeczywistości”. Inspiracją dla niej są pokazy mody, rakiety, samoloty, bajki dla dzieci, teatr. Autorka jako tworzywa używa brązu, aluminium i mastiku (rodzaj żywicy epoksydowej, technika autorska), często lakieruje prace, stosując odważne, jaskrawe barwy czerwieni, fioletów, błękitów, żółcieni, śmiało nawiązując do popkultury.
Poprzez swoją nieoczywistość, zarówno w warstwie formalnej, jak i tematycznej, rzeźby Agaty Agatowskiej mają moc zadziwienia widza, prowokują do zadawania pytań i rozważań, nie tylko w kontekście estetycznym.
Wernisaż wystawy 17 maca 2023 r., o godzinie 17.00 w Muzeum Historycznym w Bielsku-Białej ‒ Stara Fabryka pl. Żwirki i Wigury 8, 43-300 Bielsko-Biała
Tekst: Kurator wystawy, Iwona Koźbiał-Grzegorzek
Agata Agatowska, ur. w 1976 r. w Oświęcimiu. Studiowała rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Dyplom magisterski obroniła w 2001 r. Edukację artystyczną w zakresie rzeźby i scenografii kontynuowała w Kunstakademie Düsseldorf w Niemczech. W 2012 r. otrzymała dyplom niemieckiej uczelni, a następnie obroniła doktorat w ASP we Wrocławiu. W 2019 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie. Od 2017 r. wykłada rzeźbę na Wydziale Sztuki UP w Krakowie, na stanowisku adiunkta, a od 2020 r. na stanowisku profesora UP.
W latach 2002–2006 współpracowała z Velvets Theater w Wiesbaden, jako aktorka pantomimy.
Za swoją twórczość rzeźbiarską artystka otrzymała liczne nagrody, m.in. nagrodę Darmstädter Sezession, w Darmstadt w Niemczech (2008) oraz Grand Prix na V Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko w Słupsku (2008). W 2013 r. została uhonorowana Wyróżnieniem Miasta Oświęcim w dziedzinie kultury. W 2018 r. zdobyła tytuł Osobowość Roku w plebiscycie „Gazety Krakowskiej”. W 2022 r. otrzymała Nagrodę Dyrektora Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej podczas 5. Bielskiego Festiwalu Sztuk Wizualnych 2022.
Stypendystka miasta Oświęcim oraz fundacji niemieckich z Düsseldorfu: Hedwig und Robert Samuel Stiftung i Friedrich H. J. Schneider Stiftung.
Prace w przestrzeni publicznej:
Athena de Futuro, Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie,
Ice Cream, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, Kraków,
Catwalk to a Dream 3; Kąpiel w pianie; bez tytułu, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku,
David Bowie Fanka; Miś Uszatek (rzeźby zakupione w ramach programu Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku „Rzeźba w Przestrzeni Publicznej dla Niepodległej – 2021”; Różowa kokarda; Kot, Miejska Biblioteka Publiczna GALERIA KSIĄŻKI, Oświęcim
Prace artystki znajdują się także w kolekcjach muzealnych i prywatnych w kraju i za granicą.
